over Aranka en Patrick

Les Isles des Reves Patrick, Aranka en Guin

de mensen achter les isles

Wij zijn Aranka en Patrick partners in het leven en samen de mensen achter Les Isles des Rêves.

Wie ons allebei kent weet dat we behoorlijk van elkaar verschillen. We kijken anders, reageren anders en pakken dingen regelmatig op een totaal andere manier aan, wat soms interessante gesprekken oplevert en er tegelijkertijd voor zorgt dat we elkaar heel goed aanvullen.

Wat we absoluut met elkaar delen, is onze nieuwsgierigheid naar mensen en naar waarom iemand doet wat hij doet. Waar wordt iemand blij van? Waarom kost iets de ene persoon nauwelijks moeite, terwijl een ander er volledig op leegloopt? Welke ervaringen hebben iemand gevormd en hoeveel invloed hebben die vandaag nog?

En uiteindelijk komen we steeds weer uit bij dezelfde vraag:

Wat gebeurt er wanneer je steeds meer durft te leven vanuit wat werkelijk bij jou past?

Die nieuwsgierigheid zit verweven in alles wat we bij Les Isles des Rêves doen.

twee dromen die samenkwamen

Ons verhaal met Frankrijk begon begin jaren negentig, toen we tijdens fietsvakanties in deze streek terechtkwamen en vrijwel onmiddellijk verliefd werden op het landschap, de ruimte en het tempo waarin het leven hier leek te verlopen.

Tijdens die vakanties fietsten we regelmatig langs makelaars en fantaseerden we hardop over hoe het zou zijn om hier ooit zelf een plek te hebben. Zo'n droom waarvan je op dat moment nog geen idee hebt of hij ooit werkelijkheid gaat worden, maar die hardnekkig genoeg blijkt om jarenlang met je mee te reizen.

In diezelfde periode ontstond bij Aranka nog een andere droom: een centrum waar mensen naartoe konden om afstand te nemen van hun dagelijkse leven en waar ruimte zou zijn voor persoonlijke ontwikkeling, met aandacht voor het hoofd, het lichaam én het gevoel.

Dat die twee dromen ooit op dezelfde plek zouden landen, konden we toen natuurlijk niet bedenken. Ruim dertig jaar later kwamen ze samen.

Hier, op Les Isles des Rêves.

Aranka Reeuwijk op boomstam

Aranka

Mensen hebben Aranka altijd gefascineerd. Ze werkte jarenlang als fysiotherapeut en later als coach, volgde door de jaren heen talloze opleidingen en begeleidde duizenden mensen met heel verschillende verhalen en vragen.

Daarbij zag ze steeds opnieuw hoe ontzettend goed mensen kunnen worden in functioneren. In zorgen voor anderen, regelen, verantwoordelijkheid nemen en doorgaan, terwijl ze ondertussen steeds minder goed weten waar ze zelf eigenlijk blij van worden.

Voor je het weet, weet je precies wat je partner, je kinderen, je collega's en misschien zelfs de buurvrouw nodig hebben, terwijl de vraag wat jíj nodig hebt ergens onderaan het lijstje is beland. Die nieuwsgierigheid naar wat iemand onderweg misschien een beetje is kwijtgeraakt, is een belangrijk onderdeel geworden van hoe Aranka werkt. Ze kijkt natuurlijk naar wat iemand moeilijk vindt of waar iemand tegenaan loopt, maar is minstens zo geïnteresseerd in alles wat er al aanwezig is. Waar ben je van nature goed in? Wat gaat jou zo gemakkelijk af dat je nauwelijks beseft dat het een talent is? Waar krijg je energie van? Waar gaan je ogen van stralen? En hoeveel ruimte geef je daar eigenlijk aan?

De natuurlijke talenten waarmee we werken geven haar een manier om samen met iemand naar die verschillen te kijken en zichtbaar te maken waarom iets voor de één een fluitje van een cent is, terwijl een ander er bloed, zweet en tranen voor nodig heeft.

Aranka is nieuwsgierig doortastend en intuïtief en heeft vaak snel in de gaten wat er onder de oppervlakte speelt. Ze kan serieus de diepte in en even later net zo gemakkelijk ruimte maken voor humor en lichtheid, want een goed gesprek hoeft wat haar betreft niet automatisch gepaard te gaan met drie dozen tissues. Ze luistert goed, stelt vragen en als ze denkt dat je jezelf een beetje voor de gek zit te houden, is de kans vrij groot dat ze dat ook gewoon zegt. Eerlijkheid hoort voor haar bij aandacht.

Patrick

Patrick is al zijn hele leven gefascineerd door geschiedenis. En dan vooral door de vraag hoe mensen vroeger daadwerkelijk leefden. Alleen lezen over jaartallen, kijken naar voorwerpen achter glas of horen hoe iets ooit geweest moet zijn, was voor hem niet genoeg. Hij wilde het ervaren. Vanaf zijn twaalfde was hij daarom actief binnen de experimentele archeologie en bracht hij heel wat weekenden en zomers door op plekken waar het leven uit vroegere tijden zo goed mogelijk werd nagebootst, waaronder het preHistorisch Dorp in Eindhoven, Haps in Apeldoorn en later Archeon.

En daar stond hij zeker niet vanaf de zijlijn toe te kijken. Tijdens zo'n weekend of week leefde hij zelf zoals mensen dat bijvoorbeeld in de steentijd of ijzertijd deden en leerde hij werken met de materialen en technieken die destijds beschikbaar waren. Hout bewerken, vuur maken en vooral zelf ontdekken hoe iets werkt door het gewoon te proberen en vervolgens nog een keer als het de eerste keer niet lukte. Overigens was het half jaren tachtig dat hij en Aranka elkaar in Eindhoven voor het eerst ontmoette.

Die fascinatie voor geschiedenis werd later ook zijn werk. Patrick werkte jarenlang in de erfgoedsector en was directeur van een aantal musea waardoor zijn liefde voor geschiedenis als een rode draad door zijn leven loopt.

Toch gaat zijn nieuwsgierigheid verder dan alleen het verleden want wanneer je jarenlang kijkt naar hoe mensen leefden, welke keuzes ze maakten en hoe hun omgeving daarop van invloed was, wordt vanzelf ook de mens achter dat verhaal interessant. Waarom doen mensen eigenlijk wat ze doen?

Patrick is nieuwsgierig naar waar iemand vandaan komt, wat iemand gevormd heeft en welke invloed dat vandaag nog heeft. Tegelijkertijd is hij iemand die graag vooruitkijkt want begrijpen waar iets vandaan komt is waardevol, maar op een gegeven moment wil hij ook weten: en wat ga je er nu mee doen?

Patrick Reeuwijk voor grange kijkend

twee verschillende blikken

Onze achtergronden hadden nauwelijks meer verschillend kunnen zijn.

Aranka werkte jarenlang met het lichaam en verdiepte zich daarna steeds verder in gedrag, coaching, systemisch werk en natuurlijke talenten. Patrick komt uit de wereld van geschiedenis en cultureel erfgoed en kijkt daardoor vanuit een heel andere invalshoek naar mensen en hun verhalen.

Waar Aranka misschien als eerste opmerkt wat er in iemand gebeurt, is Patrick nieuwsgierig naar het grotere verhaal eromheen en naar waar iemand vandaan komt.

Uiteindelijk zijn we allebei geïnteresseerd in dezelfde vraag:

Wat past bij deze persoon?

Daar hoeven we gelukkig niet altijd hetzelfde antwoord op te geven. Soms merkt Aranka iets op wat Patrick helemaal niet heeft gezien en soms stelt Patrick een vraag waardoor er ineens een compleet andere kant van een verhaal zichtbaar wordt. In plaats van dat verschil glad te strijken, gebruiken we het juist in onze begeleiding.

Want als we ergens van overtuigd zijn, is het wel dat er niet één juiste manier bestaat om naar een mens te kijken.

Mensen verschillen. Gelukkig maar.

 

 

Labyrinth mei 2026

hoe wij met mensen werken

Wanneer je bij ons komt, ligt er geen map klaar waarin precies staat wie jij bent, wat er met je aan de hand is en welke vijf stappen je moet zetten om daar vanaf te komen. Zo werkt een mens volgens ons niet.

We zijn nieuwsgierig naar jou, naar wat je meebrengt, naar wat je vertelt en soms ook naar wat je tussen de regels door laat zien. We luisteren, stellen vragen, spiegelen wat ons opvalt en kijken samen met jou naar wat er op dat moment aandacht verdient.

Soms werken we systemisch en vaak kijken we door de bril van natuurlijke talenten, waardoor zichtbaar kan worden wat jou van nature gemakkelijk afgaat, waar je energie van krijgt en waar je misschien al jarenlang harder aan het trekken bent dan nodig is.

En regelmatig ontstaat er iets belangrijks op een moment waarop we officieel helemaal niet 'aan het werk' zijn.

Tijdens het eten, buiten in de tuin, in de auto op weg naar een markt of tijdens een wandeling waarbij we ons afvragen waar het pad eigenlijk gebleven is. Voor ons zijn die momenten minstens zo waardevol als een gesprek dat keurig in het programma staat.

Tijdens een ontwikkelweek kom je hier namelijk niet een paar uur per dag een programma volgen om daarna weer uit beeld te verdwijnen. We leven gedurende zo'n week een stukje met elkaar samen.

We eten samen, gaan op pad, praten, lachen en laten ook ruimte voor stilte. Gewoon van mens tot mens.

Veiligheid en eerlijkheid horen bij elkaar

We vinden het belangrijk dat je je bij ons veilig genoeg voelt om jezelf te kunnen zijn, zonder iets te hoeven bewijzen of een rol te spelen. Daar hoort voor ons ook eerlijkheid bij.

Soms stellen we een vraag waar je liever nog even met een grote boog omheen zou lopen. Of zien wij iets anders dan jij of spreken we je tegen omdat we denken dat juist daar iets interessants zit om samen naar te kijken. Dat doen we altijd met respect.

Wij kunnen iets zien, een vraag stellen of je een spiegel voorhouden. Maar jij bent degene die uiteindelijk bepaalt of je daar iets mee wilt doen. De regie over jouw leven blijft dus precies waar hij hoort. Bij jou.

Les Isles Retreat Coaching doorkijkje raam

les isles is ook ons thuis

Les Isles des Rêves is de plek waar we onze ontwikkelweken en retreats organiseren maar het is ook gewoon ons thuis. En dat merk je.

Je stapt hier niet een anonieme trainingslocatie binnen waar op maandagochtend de stoelen voor groep A worden klaargezet en de week erna groep B binnenwandelt. Je stapt een stukje ons leven binnen.
Je zit aan onze tafel, loopt door onze tuin, trekt de natuur rondom het huis in en komt op plekken waar wij zelf ook graag zijn.

Natuurlijk zorgen we ervoor dat alles goed geregeld is en dat je weet waar je aan toe bent, maar we vinden het minstens zo belangrijk dat je je hier na een tijdje gewoon op je gemak voelt. Dat je zelf koffie pakt. Een stoel naar buiten sleept. Een plek in de tuin ontdekt waar je graag zit. En op een gegeven moment denkt: ik ben hier wel even goed.

waarom we dit doen

Als we terugkijken naar de droom die ruim dertig jaar geleden ontstond, blijkt die uiteindelijk verrassend eenvoudig te zijn. We wilden een plek creëren waar mensen even afstand kunnen nemen van hun dagelijks leven en de ruimte krijgen om opnieuw te ontdekken wie ze zijn, wat ze meebrengen en wat werkelijk bij hen past.
Een plek waar je niet eerst een betere versie van jezelf hoeft te worden en waar we je ook niet langs een meetlat leggen om te bepalen hoe ver je inmiddels bent met je persoonlijke ontwikkeling. We willen kijken naar de mens die voor ons zit. Naar wat jou uniek maakt. Naar waar je energie van krijgt. Naar wat je misschien onderweg een beetje bent kwijtgeraakt. En naar wat er mogelijk wordt wanneer je daar weer meer ruimte aan geeft.

Als je na een week de oprit afrijdt met meer vertrouwen in jezelf, meer zicht op wat werkelijk bij je past en misschien ook met de moed om iets te gaan doen wat al veel te lang op je ligt te wachten, dan is dat voor ons veel waardevoller dan een map vol aantekeningen die thuis uiteindelijk ergens in een kast verdwijnt.
En iedere keer wanneer dat gebeurt, wordt die droom van ruim dertig jaar geleden opnieuw werkelijkheid en pinken wij een traantje weg van dankbaarheid. Dan is Les Isles des Rêves precies de plek geworden die we ooit voor ons zagen.

Brug van Saint Martial de Valette